Marie Meeusen

Anastanza is de poëtische praktijk van Marie Meeusen (1981). 

Ik ben een ‘rebelg’, groeide op bij Antwerpen, bleef na mijn universitaire studie ‘Taal- en Letterkunde’ nog jaren in Gent hangen en verhuisde vervolgens om twee verschillende liefdes, eerst naar Amsterdam en dan naar Haarlem. Met die laatste liefde trouwde ik. Samen met ons zoontje, zijn dochters en twee katten leven we in Overveen, tussen de duinen en het mooie Haarlem.

‘Toegepaste poëzie’ is een persoonlijke studie die ik als Kind al verkende. Lezen en schrijven waren de eerste twintig jaar manieren om het diepgewortelde Holocausttrauma in mijn familie te behappen, de complexe maatschappij beter te begrijpen, maar ook om haar te ontvluchten. Ik was een Boekenwurm en Nachtraaf die nieuwsgierig was naar schaduwzijden. Na mijn studie richtte ik het literaire tijdschrift Kluger Hans mee op en stapte het onderwijs in, een logische keuze voor een geboren Verteller en Wijsneus. In verschillende tijdschriften verschenen gedichten, verhalen en essays van mijn hand. Ik beklom zonovergoten en duistere podia en de Schrijver in mij wil zeker nog een bundel samenstellen of roman voltooien.

Het ziektebed en de dood van mijn vader in 2013 plaatsten vraagtekens bij alles wat vanzelfsprekend leek of bij voorbaat uitgesloten was. Met de brieven op mijn blog Huiverinkt klom ik niet uit het moeras van diepe rouw. Toen ik gevraagd werd om voor de wedstrijd ‘Virtuele Vrienden’ online een Alter Ego te creëren, beet ik me vast in de verzonnen ghostwriter Andreas Yperman en zijn Doos van Andreas. We kaapten samen de hoofdprijs weg en ik vond een nulpunt op opnieuw te vertellen, nieuwe delen verkennend. Ik ontdekte chi kung en zo raakte reiki op mijn pad. De Nuchtere Rationalist was totaal verbaasd over de verhalen die lichamen vertellen en mijn Lijf was blij: het deed na dertig jaar eindelijk mee! In 2017 werd ik naast zwanger ook Reiki Master. Ook de Intuïtieve Voeler jubelde.

In het onderwijs floreerde ik steeds meer als een Visionair die interdisciplinaire verbindingen legde en verliet ik het liefst de gebaande paden: Offline Onlife in Duitse bossen, met studenten speurend naar de Poëzie van het Alledaagse, mijn onderwijsnetwerk mobiliserend om een week aan de slag te gaan in een vluchtelingenkamp op Lesbos. Het werd duidelijk dat mijn liefde voor verhalen en mijn veelzijdigheid een nieuwe bedding zochten. Dus studeerde ik Voice Dialogue en Transformatiepsychologie en werd ik Ondernemer.

De poëtische praktijk Anastanza is de plek waar al mijn delen samenkomen en geen enkele stem het zwijgen wordt opgelegd. In de ‘ana’, de herhaling, het alledaagse, is er altijd ruimte voor ‘stanza’, de set van dichtregels, de poëzie, het onverwachte, bijzondere verhaal.