Poëtisch ritueel

Rituelen verbinden mensen en maken innerlijk voelbaar wat rust en kracht brengt. En toch verdwijnen ze geruisloos uit een gejaagde maatschappij. Je kan me inschakelen als ‘poëtische priesteres’ in je organisatie voor een op maat gemaakt ritueel. Op voorhand worden alle collega’s benaderd met de vraag iets tastbaars op te sturen dat hen kracht, rust of hoop biedt: dat kan een kastanje uit de ouderlijke tuin zijn, een gedicht, scherven, een lied…. Vervolgens verwerk ik deze veelstemmige input tot een beeldend ritueel. Dit ritueel wordt in het bijzijn van alle collega’s uitgevoerd. Het is mogelijk om ook een socratisch gesprek of organisatie-opstelling te boeken waarin het ritueel na afloop in groep besproken wordt. Daar heb ik een bijzonder netwerk voor! Neem contact  om mogelijkheden en prijzen te bespreken!

Ik heb van mezelf geleerd dat longen zich het liefst met zuurstof vullen. Of waren het de longen die mij naar lucht leiden, de lucht naar de bomen? Een honderd jaar oude beuk met een bladoppervlak van 1.500 m² kan in de jaarlijkse zuurstofbehoefte van tien mensen voorzien.

Foto /synthese. Ik heb van de kliffen geleerd dat iedereen wil springen. Maar hoe sterk het knaagt in een andere buik, dat leren we niet met springende benen, maar met handen en een hart. Ik heb van de visser geleerd dat je de bodem van de stroming moet onderscheiden. Door al je zintuigen in eigen hand te nemen en te verlengen. Ik leerde van mijn lichaam dat het een is en steeds beter in eenzaamheid.

“I will not be sad in this world.” “Why are you crying? It’s absurd.”

De media willen mij leren om niet verder dan de waan te kijken. Maar daar is de dag. Die mij in dauw een rilling leert, die ’s avonds plaats maakt voor de sterren.

(foto en fragment: ‘Tempels, tuinen, talismannen’, Huize Frankendael Amsterdam, herfst 2013)

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *